Serial "Wśród nocnej ciszy" w reżyserii Jana Holoubka oraz głównego scenarzysty, Macieja Kowalewskiego (który stanął za kamerą odcinka piątego), zadebiutuje w serwisie HBO Max w piątek 13 listopada. Współscenarzystą był Piotr Konstantinow, a w obsadzie znaleźli się m.in. Magdalena Biegańska, Jędrzej Hycnar, Łukasz Simlat, Justyna Wasilewska, Adam Woronowicz, Tomasz Schuchardt, Ewelina Starejki, Tomasz Włosok, Kacper Sasin, Nel Kaczmarek oraz Barbara Wypych.

Na gruncie psychologicznym z pewnością nie pomagał fakt, iż ta przerażająca historia wydarzyła się naprawdę. Że ludzie rzeczywiście są w stanie zgotować bliźnim taki los. Łukasz Simlat wyznał mi, że pierwszym pytaniem, z którym się zmierzył, było to, czy w ogóle chce wcielić się w tak negatywną, i autentyczną, postać. - Sam tak mam, z roku na rok to widzę, obserwuję, że coraz ciężej jest mi się otaczać złą energią, to znaczy nurkować w mrok. Bardzo mnie to interesuje, cały czas bardzo mnie interesują tego efekty, ale coraz cięższe to bywa dla organizmu i dla psychiki. Oczywiście nie mam jakiegoś problemu z wyjściem z roli i tak dalej. Znam ścieżkę wejścia, żeby coś tam zrobić, to wiem też jak i zejść - powiedział. Co zatem skusiło go do przyjęcia roli we "Wśród nocnej ciszy"?

Jan Holoubek zadbał o to, by w centrum opowieści znalazły się ofiary - zarówno te, które straciły życie, jak i te, które opłakują bliskich. Nie oznacza to jednak, że nie interesują go złoczyńcy. Wprost przeciwnie.

W dobie popularności gatunku true crime można odnieść wrażenie, że filmowcy robią ze zbrodniarzy coś na kształt upiornych celebrytów, a z ich ofiar jedynie anegdoty, kolejne pionki na planszy kryminalnej opowieści. Jan Holoubek, który ukochał sobie przenoszenie na ekran autentycznych tragedii, podchodzi do sprawy ze znacznie większą wrażliwością i przede wszystkim odpowiedzialnością. - Ten kij ma dwa końce. Z jednej strony to są na ogół historie, które mają olbrzymią siłę rażenia i też taką siłę przyciągania widowni, bo widownia generalnie lubi te historie prawdziwe, tak to nazwijmy. No ale z drugiej strony pojawia się duża odpowiedzialność za to, co opowiadamy, jak to opowiadamy. Jako twórcy mamy pewną moc sterowania, że tak powiem, emocjami widzów, więc trzeba bardzo mocno rozważyć po prostu, jak coś opowiedzieć, żeby w miarę możliwości nie skrzywdzić kogoś, kto na to nie zasługuje - przyznaje w naszej rozmowie, po czym zdradza, że u źródła zawsze leży jego motywacja jako twórcy. To, dlaczego chce opowiedzieć daną historię.

Aktor chwali przy tym Jana Holoubka, który dał mu wystarczająco dużo czasu na przygotowanie się do tego występu. Co ciekawe, za inspirację posłużył mu tu jego dziadek, który był... kompletnym przeciwieństwem granego przezeń bohatera. - Był bardzo fajnym, super empatycznym facetem, który uwielbiał przyrodę, uwielbiał zwierzęta i był moim pierwszym przewodnikiem po świecie przyrody i zwierząt, co jest dla mnie bardzo wzruszające. Ale był osobą, która wychowała się na wsi. [...] Potem momentami na planie, jak mi się udało coś powiedzieć; tak jak pamiętałem, jak dziadek mówił, z tym samym rodzajem jakby intonacji; to czułem się dosyć creepy. Czułem się jakby przeze mnie dybuk jakiś przechodził i to była taka moja prywatna jakaś satysfakcja, bo wiedziałem, że to jest bohater, którego się nie da obronić, że to jest bohater, którego trzeba rozepchać, stworzyć pozór dla widza walki o jego prawdę, ale jednocześnie przymagnesować go czymś - opowiada.

A jak obsada radziła sobie z tymi trudnymi emocjami? - Naszym wspólnym i zbiorowym narzędziem ochronnym było poczucie humoru. Naprawdę, my tam zbiorowo sobie rozpuszczaliśmy te napięcia, które musieliśmy zbudować w scenach, i to nas myślę jakoś tak zbiorowo ratowało i przed tym mrozem i przed tym tematem, które były naprawdę bardzo mocne - zdradza aktorka.

- Nie byłam na jakimś kursie grania zła pt. "Jak zagrać potworzycę" - mówi w naszej rozmowie Justyna Wasilewska. Swoją bohaterkę nazywa kobietą, której nie jest w stanie ani obronić, ani do końca zrozumieć. Jak zatem zdołała ją tak wiarygodnie zagrać?

Łukasz Simlat i Justyna Wasilewska grają zaś personifikacje ludzkich potworów - a mi opowiadają o tym, jak przygotować się do tak wymagających ról. I przy okazji nie zwariować.

Wigilia 1976 roku, śnieg, cisza, ciemność. Na drodze pomiędzy Połańcem a wsią Zrębin, pod kołami autobusu znalezione zostają trzy ciała - młodej ciężarnej kobiety, jej męża oraz młodszego brata. Nikt nic nie widział, nikt nic nie wie. Zdruzgotana matka ofiar (w tej roli Magdalena Biegańska) domaga się sprawiedliwości, a zawzięty śledczy (znany z "1670" Jędrzej Hycnar) nie spocznie, dopóki nie rozwiąże tej przerażającej układanki. Po drugiej stronie barykady stoją sołtys Lech Wojda (fenomenalna rola Łukasza Simlata) i jego siostra Irena Karaś (Justyna Wasilewska), jawiący się nam jako czyste zło w ludzkiej postaci.

Karol Gruszka, Karina Mozolewska, Piotr Dąbrowski, Paweł Wypych, Dominika Łapińska, Krzysztof Dąbrowski, Tomasz Pietrzyk, Mateusz Reska, Alicja Nochowicz, Maksymilian Kluziewicz, Adrian Rybak, Kamil Polewski, Karolina Piątkowska, Amadeusz Calik, Julita Buczek, Damian Bobrowski, Jakub Grzechowiak