Czy kogoś to dziwi?

W 2019 roku wokalistka zniknęła. Planowana rezydentura „Domination” została anulowana, a w sieci nie pojawiały się żadne nowe zdjęcia paparazzi. Hasło „Where is Britney?” zastąpiono „Free Britney”, gdy na jaw wyszło, że jedna z największych gwiazd popu została zamknięta w ośrodku dla osób z zaburzeniami psychicznymi wbrew własnej woli.

Cała prawda o kurateli wyszła na jaw dopiero w czerwcu 2021 roku. Podczas emocjonalnego przesłuchania pozbawiona praw księżniczka popu opowiedziała o licznych nadużyciach, jakich miał dopuścić się jej ojciec wraz ze współpracownikami. Koszmar Spears oficjalnie zakończył się pięć miesięcy później.

Od tamtej pory gwiazda zdążyła sprzedać prawa do swojego muzycznego katalogu i wydać bestsellerową autobiografię. Cały czas uczy się odnajdywać w nowej rzeczywistości po zabraniu jej ponad dekady. Ci, którzy liczyli na powrót Britney sprzed kurateli, poczuli się rozczarowani. Tak jakby Spears była im coś winna za pomoc w zakończeniu tego, co nigdy nie powinno mieć miejsca. Artystka nie ukrywa, że jest straumatyzowana. Z trudnymi doświadczeniami i ich konsekwencjami radzi sobie po swojemu. Nieustannie chwali się nagraniami dokumentującymi taniec na Instagramie, a jej pląsy nie odbiegają wcale od tych, które prezentowała kiedyś na scenie. Zmieniły się okoliczności. Tak samo jej zachowanie przypomina to, które mogliśmy zaobserwować we wspomnianym reality-show „Chaotic”. Na scenę nie zamierza jednak wracać.

Fani wiedzieli, że coś jest nie tak. U Britney na próżno było szukać dawnego błysku w oku. Nie śpiewała i nie tańczyła jak dawniej. W wywiadach przypominała robota, który wypowiada wyuczone formułki o najbardziej angażujących i dających jej radość projektach.

Najbardziej szczerym, a tym samym najlepszym projektem sygnowanym jej nazwiskiem, który ukazał się za czasów kurateli, była płyta „Glory” z 2016 roku – ostatni, jak się okazało, album studyjny piosenkarki. Sztab Spears zablokował jednak pierwotną koncepcję na jego promocję. Powód? Zdradzała za dużo. Britney na okładce wydawnictwa pozowała skuta łańcuchami, a na zdjęciach autorstwa Davida LaChapelle’a widać było też sporych rozmiarów ucho. Wymowne?

Chaos w życiu prywatnym, publiczny rozwód, szeroko komentowane wypady z Paris Hilton, ogolenie głowy czy zaatakowanie paparazzi parasolką całkowicie przykryły osiągnięcia zawodowe Spears. Czy to nie paradoks, że przeżywając najtrudniejsze chwile w życiu prywatnym, stworzyła opus magnum – płytę „Blackout”? Krążek, nazywany dziś przez fanów biblią popu, nie został doceniony w chwili premiery. Recenzenci i słuchacze nie potrafili oddzielić kwestii zawodowych od dramatów, jakie przynosił każdy kolejny dzień.

W 2008 roku Britney trafiła pod kuratelę, a kontrolę nad życiem wokalistki przekazano jej ojcu. Rozwiązanie miało w teorii uchronić gwiazdę przed najgorszym. Nikt nie spodziewał się tego, że Jamie będzie podejmować decyzje przez blisko 14 lat. Mimo rzekomej niezdolności do stanowienia o sobie piosenkarka regularnie angażowała się w nowe projekty: wydała cztery albumy studyjne (jeden po zaledwie kilku miesiącach od nałożenia na nią kurateli!), jurorowała w show „X Factor”, odbyła trasy koncertowe po całym świecie oraz podpisała lukratywny kontrakt na występy w Las Vegas. Wszystko to za miliony dolarów. Te nie trafiły jednak do jej kieszeni. Chcąc kupić sobie nowe buty, musiała pytać o zgodę. Ojciec decydował nawet o tym, z kim się spotyka i czy po raz kolejny zostanie matką.

W 2004 roku, po rozwodzie, który zakończył trwające 55 godzin małżeństwo z kolegą z rodzinnych stron, Britney związała się z tancerzem i aspirującym raperem Kevinem Federlinem. To ona zrobiła pierwszy krok, tak samo jak wyszła z inicjatywą pobrania się. Wchodząc w relację, nie wiedziała, że jej wybranek jest już ojcem, oczekującym przyjścia na świat kolejnego dziecka. Gdy cały świat był przeciwko Federline’owi, ona regularnie wynosiła go na piedestał. Wspólnie doczekali się dwóch synów: Seana Prestona i Jaydena Jamesa.

O Britney Spears często mówi się jako o produkcie amerykańskiego rynku muzycznego. Doskonale opakowanym, mającym przemawiać do zmysłów nastoletnich fanów, bez większej artystycznej głębi, za to z uroczym uśmiechem, werwą do tańca i energią poruszającą miliony. To jednak krzywdzące uproszczenie, patrząc na to, jak dużo udało jej się osiągnąć i w jakim stopniu ukształtowała ona współczesną popkulturę. Spójrzcie tylko na Tate McRae, Sabrinę Carpenter, Addison Rae czy Miley Cyrus. Wszystkie – bez wyjątku – czerpią z dorobku Britney.

Amerykański sen nie mógł trwać wiecznie. Obserwując poczynania Britney, nie sposób nie zauważyć, że na pewnym etapie życia, bardziej niż czegokolwiek, pragnęła normalności. Po rozstaniu z Justinem Timberlakiem, którego nazwała integralną częścią swojej wielkości, a który rzucił ją przez SMS-a, desperacko próbowała odnaleźć swoje miejsce na Ziemi.

Za oszałamiającym i niespotykanym przed 1998 rokiem na taką skalę sukcesem Spears nie stali jedynie jej współpracownicy. Patrząc na początki jej kariery, można nawet zaryzykować stwierdzenie, iż była ona prowadzona trochę po omacku – metodą prób i błędów. Managerem debiutującej artystki został zaprzyjaźniony prawnik, wytwórnia płytowa przeznaczyła na jej promocję niewysoki budżet, a pierwotna wizja teledysku do „...Baby One More Time” przedstawiała młodziutką piosenkarkę w roli Power Rangersa. To Britney wpadła na pomysł, by wskoczyć w mundurek szkolny i nakręcić wideo na korytarzu jednego z amerykańskich liceów. Miała dobre przeczucie. Po premierze klipu w mgnieniu oka stała się ucieleśnieniem amerykańskiego snu.

Media ochrzciły Britney mianem księżniczki popu, a jej tytuł zaakceptowali niepodzielnie rządzący tym gatunkiem muzycznym królowa wraz z królem. Madonna, zanim skradła Spears soczystego buziaka na gali MTV w 2003 roku i nagrała z nią taneczny numer „Me Against The Music”, mówiła o Brit w wywiadach i pozowała w koszulce z jej imieniem i nazwiskiem. Michael Jackson z kolei osobiście wykonał do niej telefon i zaproponował występ na koncercie z okazji swojego 30-lecia. Fonograficzny debiut Spears, „… Baby One More Time”, do dziś pozostaje najlepiej sprzedającym się krążkiem nagranym kiedykolwiek przez jakiegokolwiek nastoletniego artystę. Jej kolejne dzieło, wydany w 2000 roku album „Oops!… I Did It Again”, był natomiast pierwszym longplayem nagranym przez kobietę, który przekroczył liczbę miliona sprzedanych kopii w pierwszym tygodniu od premiery w samych Stanach Zjednoczonych. Po 15 latach rekord należący do Spears pobiła dopiero Adele.

Karol Gruszka, Karina Mozolewska, Piotr Dąbrowski, Paweł Wypych, Dominika Łapińska, Krzysztof Dąbrowski, Tomasz Pietrzyk, Mateusz Reska, Alicja Nochowicz, Maksymilian Kluziewicz, Adrian Rybak, Paula Dąbrowska, Karolina Piątkowska, Natalia Nowecka, Julita Buczek, Damian Bobrowski, Jakub Grzechowiak